Bæði jafnstraumsrofar og-álagstraxar vísa til spennustjórnunaraðferða spennikranaskipta. Munurinn liggur í þeirri staðreynd að slökkt-kranaskipti hafa ekki getu til að skipta um krana undir álagi. Þetta er vegna þess að meðan á kranaskiptum stendur er stutt aftengingarferli. Ef hleðslustraumurinn er aftengdur getur það valdið ljósboga milli tengiliða, bruna á kranaskiptanum eða valdið skammhlaupi. Þess vegna verður spennirinn að vera óvirkur- þegar skipt er um krana.
Þess vegna eru þeir almennt notaðir fyrir spennubreyta með vægari spennukröfur og þurfa ekki tíðar kranaskipti. Á-kranaskipti geta aftur á móti skipt um krana undir álagi. Vegna þess að það er ekkert stutt aftengingarferli meðan á kranaskiptum stendur, fer rofinn úr einum krana í annan í gegnum umbreytingarviðnám og forðast þannig ljósbogaferli sem stafar af því að aftengja álagstrauminn. Þeir eru almennt notaðir fyrir spenni með ströngum spennukröfum sem krefjast tíðra kranaskipta.